BRUSSEL – In een poging om vergadercultuur te hervormen, werkt de Europese Commissie aan een richtlijn die verplichte sappauzes introduceert tijdens bijeenkomsten van meer dan 45 minuten. Het doel is niet alleen dorst lessen, maar ook de besluitvorming versoepelen. Volgens een woordvoerder van de Commissie is het tijd voor een onderbreking die “meer doet dan hydrateren.”
Het voorstel laat lidstaten kiezen uit sinaasappel, appel of een vezelrijke variant. Water is nadrukkelijk uitgesloten. “Water is diplomatiek. Sap heeft een mening,” aldus de woordvoerder, die sinds 2017 consequent perziksap drinkt tijdens interinstitutionele overleggen.
Tijdens een pilotproject in Luxemburg leidde het sapmoment tot opvallende gedragsveranderingen: minder interrupties, meer instemmend geknik en zelfs een spontane high-five. “Ik was sceptisch,” zegt een deelnemer, “maar na een slok mango voelde ik plots empathie.” De Commissie spreekt van een “emotionele versoepeling” die mogelijk bijdraagt aan consensusvorming.
Ook in andere lidstaten worden de effecten van sap op besluitvorming onderzocht. In Spanje werd een amendement aangenomen tijdens een druivenpauze. In Finland trok men een motie in na een glas wortelsap. “We begrijpen het nog niet helemaal,” zegt een onderzoeker, “maar het is sappig.”
Tegelijkertijd groeit de bezorgdheid over een opkomende saplobby. Er circuleren geruchten dat een bekende multivruchtproducent informele briefings organiseert in de kelder van het Parlement. “Het begon met appelsap,” fluistert een assistent, “maar sinds guave op tafel ligt, stemmen mensen op voorstellen die ze niet eens kunnen uitspreken.”
De richtlijn staat gepland voor bespreking in 2026, tenzij de vergadering wordt onderbroken door een koekjesautomaat die vraagt of je honger hebt, of gewoon iets zoekt om de agenda te ontwijken. Want in Brussel geldt steeds vaker: zelfs de pauze heeft beleid nodig.