BRUSSEL – Tijdens een recente toespraak over duurzaamheid gebruikte een EU-politicus een metafoor die onverwacht bleef hangen: “We moeten het klimaatbeleid ontpitten, zoals een paprika — zodat het weer helder en voedzaam wordt voor iedereen.” De zaal knikte. Instemmend, enigszins zoekend, en misschien ook een beetje hongerig.
De keuze voor de paprika was niet willekeurig. Volgens betrokkenen is het “de vriendelijkste groente die er is”: geen scherpe randjes, verschillende kleuren, en altijd bereid om gevuld te worden met nieuwe ideeën. Daarmee werd het een toegankelijke metafoor voor beleid: iedereen wil erin, maar eerst moeten de pitjes eruit. Bureaucratie, tegenstrijdige regels, en het overleg dat soms meer koffie dan richting oplevert.
De presentatie werd ondersteund door een slide met vier paprika’s. Rood stond voor sociale rechtvaardigheid, geel voor economische haalbaarheid, groen voor ecologische duurzaamheid. De vierde, een blauwe paprika, symboliseerde Europese samenwerking — voorlopig nog zonder vulling, maar met potentie.
In de wandelgangen bleef de metafoor nazinderen. “Ben jij al ontpit?” klonk het bij de koffieautomaat. Sommigen namen het letterlijk en serveerden de volgende dag gevulde paprika’s in de kantine. Quinoa, beleidsvisie en een snufje samenwerking. Niet iedereen proefde het verschil, maar het gesprek was begonnen.
De boodschap was helder: klimaatbeleid moet voedzaam zijn, toegankelijk, en vrij van onnodige ballast. En als een paprika daarbij helpt, dan verdient die een plek in de beleidsportefeuille. Nu nog een dressing die niet polariseert.