Briefje aan Timmerfrans – 10 oktober 2025
Beste meneer Timmermans,
Ik ben 27. Ik werk, ik betaal belasting, ik sta al vijf jaar ingeschreven voor een sociale huurwoning. En ik wacht. Elke maand zie ik woningen voorbij komen — en elke maand schuif ik weer een plek op in de wachtrij.
Nu hoor ik dat sommige partijen willen stoppen met het geven van voorrang aan statushouders. “Gelijke kansen voor iedereen,” zeggen ze. En ik snap het. Want ik wil ook een kans. Maar ik wil geen woning ten koste van een ander.
Ik zie de frustratie groeien. Op sociale media, op verjaardagen, in de kroeg. Mensen die zeggen: “Waarom krijgen zij wel iets?” Maar het echte probleem is niet dat zij iets krijgen. Het probleem is dat er te weinig is.
U spreekt over solidariteit. Over rechtvaardigheid. Maar in de praktijk voelt het alsof kwetsbare groepen tegenover elkaar worden gezet. Als ik een woning krijg omdat iemand anders wordt uitgesloten, dan is dat geen overwinning — dat is verlies, voor ons allemaal.
Ik wil wonen. Ik wil vooruit. Maar ik wil dat we dat samen doen. Niet door te schrappen, maar door te bouwen. Niet door te verdelen, maar door te verbinden.
Want als we elkaar gaan zien als concurrenten in plaats van als buren, dan verliezen we meer dan alleen woonruimte.
Met groet, Lars, woningzoekende in Purmerend