Beste Fransje,
Ik moet een spreekbeurt houden over jouw CO₂-plannen. Over klimaatneutraliteit, emissiehandel, en het verschil tussen directe en indirecte uitstoot. Over deadlines in 2030, 2040 en 2050. Over dingen die ik niet begrijp, maar die ik wel moet uitleggen.
Mijn docent zei: “Kies een actueel onderwerp.” Dus ik koos klimaat. Want dat is belangrijk. Dat hoor ik overal. Maar toen ik ging zoeken, vond ik vooral woorden. Veel woorden. Beleidsnota’s. Kamerbrieven. Europese richtlijnen. En geen uitleg.
Je zegt dat we moeten versnellen. Maar niemand weet waarheen. Je zegt dat we moeten verduurzamen. Maar niemand weet hoe. Je zegt dat het eerlijk moet. Maar niemand weet voor wie.
Ik heb geprobeerd het te snappen. Echt. Ik heb filmpjes gekeken. Rapporten gelezen. Jouw interviews bekeken. Maar het blijft vaag. Abstract. Onbegrijpelijk. En ik ben zestien. Ik wil het snappen. Want ik wil het goed doen.
Maar hoe kan ik het uitleggen, als jij het niet uitlegt?
Je praat over draagvlak. Over bewustwording. Over jongeren die de toekomst zijn. Maar je geeft ons geen taal. Geen verhaal. Alleen tabellen. En deadlines.
Dus hier is mijn vraag: Kun jij je plannen uitleggen aan een klaslokaal? Zonder jargon. Zonder omwegen. Gewoon zoals je het aan je eigen kinderen zou uitleggen. Want als jij dat niet kunt, hoe moet ik het dan?
Met groet, Saar (16), uit Purmerend